De Grote Apekopshow

Spetterend spektakel voor de jeugd van 4 t/m 12 jaar!

Over ons

De Grote Apekopshow wordt nu gespeeld door Margot Olde Loohuis en Mark van de Poel

Mark 'Apekop' van de Poel

Van jongs af aan achter zijn Ludwig Classic drumkit en verslingerd aan jazz, vette jazz, ruige bigband vooral. Mark studeerde slagwerk en drums aan het Hilversums Conservatorium en speelde daarna o.a. in het Metropole Orkest, het Radio Symphonie Orkest en diverse jazzformaties. De smaak van de mixture: muziek, variété en theater kreeg hij te pakken bij de Utrechtse straattheatergroep 'The Flying Meatballs', waarmee hij op internationale theaterfestivals speelde.

Behalve muziek, heeft Mark meer passies. Mark is een bevlogen constructeur. Toen door de 'Meatballs' het illusionisme op zijn pad kwam duurde het dan ook niet lang voor hij een kip (!), en later zijn toen prille liefde Ellen een meter boven de grond kon laten zweven. Dit was een van de hoogtepunten in de eerste versie van 'De Grote Apekop Show' die zij samen maakten.

Een van zijn volgende 'uitvindingen' was een volledig gemodificeerde orkest-xylofoon. Hij stouwde deze vol met zelf ontwikkelde mechanieken. Waar deze krankzinnige verbouwing goed voor was kunt u nog steeds zien in de finale van de Apekopshow.

Iedere gek z'n gebrek: Mark bouwde in 2002 samen met Huiskamp Carrosserie in Winterswijk een voormalige Utrechtse stadsbus om tot uitvaartbus waarin een overledene omringd door 15 familieleden kan worden vervoerd op de dag van de uitvaart. Op www.delaatstebus.nl staan mooie foto's.

Margot 'Polonaise' Olde Loohuis

Opgroeiend in het rustieke Twente klom zij al snel op tot mini-prima donna van de plaatselijke dansmariekes, waarmee de toon van haar verdere leven, 'lekker vooraan staan!' was gezet. De jaren daarna werd haar hang naar het podium alleen maar sterker. Ze zong in diverse jazzformaties en treedt nog steeds regelmatig op, in duo- of grotere bezetting. Maar wie dacht dat dans en vocalen de enige creatieve terreinen zijn waarop Margot actief is heeft het mis. Sinds haar kinderjaren is zij vergroeid met potlood en penseel, zo sterk zelfs, dat zij besloot er haar professie van te maken en naar de Kunstacademie 'Constantijn Huygens' in Kampen te gaan. Na daar in 1997 te zijn afgestudeerd vestigde zij zich als beeldend kunstenaar in Deventer.

De verstilde werelden net boven en net onder de waterspiegel zijn haar geliefde inspiratiebron. Haar werk ademt een combinatie van sereniteit en de enorme power van de maakster. Op www.margotoldeloohuis.nl staat waar je haar werk kan zien.

Schilderen, zingen, Margot krijgt er geen genoeg van maar deze bezige bij had nog steeds energie over en zo kon het gebeuren dat zij nu de rol van 'Polonaise' vertolkt in De Grote Apekop Show. "Misschien wel het leukste dat ik ooit heb gedaan!!", zegt ze zelf. En inderdaad, Margot 'illusioneert' en 'xylofoneert' alsof ze nooit anders gedaan heeft en terwijl jij dit leest zit zíj waarschijnlijk al weer te oefenen achter de drums voor de nieuwste Apekop-act. Ja natuurlijk, wél met verf aan haar handen...

Ellen (Bombonella) Schamhart     † 02-06-2017

Lieve, leuke Ellen

Bombonella, dat was jouw alias in de Apekopshow, omdat je hem bepaald eer aandeed, maar ook omdat hij lekker baldadig en eigenwijs klonk. En Ellen, baldadig en eigenwijs wás je, pfff! Niet alleen in de show, maar ook daarbuiten werd menig oog twee keer zo groot als jij er weer eens een van je onvoorspelbare en o zo grappige idioterieën uit gooide, meestal gevolgd door jouw aanstekelijke heksenlach... Geen ander mens kon dat bedenken! Hóe geknipt was jij voor de rol die je in onze voorstellingen speelde. Jouw ondeugende uitstraling werkte als een onweerstaanbare magneet op kinderen. Niemand kon zulke gekke dingen zeggen als jij. Kinderen keken soms ongelovig om naar hun ouders: Zei Bombonella dat nou écht???... Daar waar in De Grote Apekop Show een volwassen vrijwilliger uit het publiek nodig was doken papa's en meesters die jou al even bezig hadden gezien angstig achter elkaar weg. Begrijpelijk, want zelfverzekerde mannetjes laten zweten en stamelen was jouw tweede natuur, en dat straalde je uit! Tegen jouw presence, adremheid en humor kon geen "vlegel" of "knul", zoals je het hoofd van de school zomaar kon noemen, op. Je maakte, genadeloos samenspannend met de kinderen, maar wel altijd met 'n lieve knipoog, gehakt van ze. Dit tot grote hilariteit van mama's, collega's en natuurlijk de kinderen. Tekstvast zijn had niet jouw prioriteit. Jouw antenne voor tijdens de show toevallig voorvallende kapstokjes stond echter altijd aan. Met ongekend improvisatievermogen dreef je dan mijlenver weg van de vaste lijn van de show, om daar daarna net zo makkelijk weer naar terug te laveren.

Lieve Ellen, wij deelden niet alleen de passie voor ons werk, maar ook ons leven met elkaar. Onze kinderen Joeri en Katja lagen zo vaak pal achter ons in hun reiswiegjes dwars door de voorstelling heen te slapen. Toen ze wat ouder waren zagen wij ze bij het Stadsfeest Doetinchem vanaf het giga podium waarop wij stonden, aan de overkant van het plein hoog in de regie-toren tussen de geluidstechnici staan. Ze konden net over de mengtafels heen kijken maar de mannen daar konden feilloos op hun 'cues' vertrouwen...

Lieve Ellen, wat hebben we samen, met onze kinderen, maar ook met de mensen waarmee we samen mochten werken, ruim 20 jaar lang ontzettend veel plezier beleefd aan ons waanzinnig leuke werk. In de doorstart die nu plaatsvindt zal jouw stem, letterlijk, altijd blijven doorklinken. Je was niet helemaal van deze planeet, maar waar je nu ook bent, er zit vast weer een groot publiek om je heen.. Wat heb je veel mensjes en mensen ontzettend veel plezier bezorgd! Love you! Mark en je geweldige kinderen Joeri en Katja